Saff laat haar Outhwaite jas zien. (Foto: Henk de Kruyff)

Zoals je inmiddels waarschijnlijk wel weet ben ik gek op windhonden. Veel hondenliefhebbers kennen een voorkeur voor een bepaald type of zelfs ras en windhonden hebben natuurlijk alleen maar voordelen, zo hoort dat bij een liefhebber. Helaas moet de eerlijkheid in dienst van de gezondheid van je hond zo af en toe even regeren.

Nadeel

Het nadeel van sommige windhonden is namelijk dat ze niet goed zijn voorbereid op de winter. Greyhounds, whippets en Italiaanse windhondjes hebben geen ondervacht en kunnen zo dus niet goed tegen de winterkou. Ook herfstregen en grote temperatuurverschillen tussen binnen en buiten kunnen problemen geven. Daarom lopen die windhonden bij noordelijk weer met een jasje aan.

Zoeken

Er zijn veel aanbieders van hondenjasjes maar het is nog best een zoektocht naar mooie jassen. Inmiddels hebben wij er een paar die ons goed bevallen. Deze komen bij Ronda’s shop vandaan. Het zijn mooie rode jassen, gevoerd en waterdicht. Ideaal voor ons klimaat. Het merk is Outhwaite. Een andere shop die een keur aan windhondenjassen en artikelen heeft is Jan’s Greyhound and lurcher gifts. Jan Gullifer runt haar online shop vanuit Kent in de UK en heeft op haar site een keur aan windhonden artikelen staan. Daarbij ook een grote keus aan jassen.

Spip is al uit zijn zelfgemaakte jas gegroeid. (Foto: Henk de Kruyff)

Zelf maken

Het eerste jasje voor Spip heb ik zelf gemaakt. Het patroon voor het jasje was nog best lastig te vinden maar uiteindelijk kwam ik bij TheWhippet.net terecht waar een patroon op stond waar ik wat mee kon – mijn ervaring met de naaimachine is namelijk niet bepaald zodanig groot dat ik een ingewikkeld jasje in elkaar kan zetten. Het voordeel van zelf maken is dat je het jasje helemaal aan kunt passen aan de vorm van je hond en het net zo ingewikkeld kunt maken als je zelf wilt. Ook de stof kun je zelf uitkiezen en je kunt verschillende jasjes maken voor alle omstandigheden.

Figo en Mickey horen samen. (Foto: Stg. Dierenasiel Tiel)

In deze vaste rubriek geven we een asielhond wat extra aandacht. Wellicht dat een van jullie een arme drommel een tweede kans kan geven. De asiels in Nederland zitten vol met honden die een veel beter lot verdienen.

Deze week: Figo en Mickey

Meestal staat er in deze rubriek een hond. Deze keer eens een keer een koppel. Ze werden beiden aan een paal gebonden en verlaten. Het vermoeden bestaat dat ze hun hele leven al bij elkaar zijn en het is dus zaak ze bij elkaar te houden. Dat maakt een herplaatsing wellicht wat moeilijker dus daarom wat extra aandacht op doggish.nl. Heb je zin in een instant-roedel dan is dit paartje misschien wel voor jou. Ze hoeven niet aan elkaar te wennen en als je er wat vertrouwen betreft een over de streep hebt getrokken volgt de andere waarschijnlijk snel.

Ze horen zeker niet achter tralies! (Foto: Stg. Dierenasiel Tiel)

Dit is wat het asiel over ze schrijft:

We willen deze 2 honden,die vastgebonden aan een paal zijn gevonden,graag samen plaatsen,mede omdat we vermoeden dat ze hun leven lang al bij elkaar zijn. Mickey (de kruising herder) is behoorlijk waaks. Super lieve honden. Beiden zijn reeds gecastreerd.We schatten de geboortedatum van beiden rond 01-01-2005.

Zij zitten samen in:

Stg. Dierenasiel Tiel
Jhr. P. van Reuchlinlaan 125
4007 VZ Tiel
Tel.: 0344-613969
E-mail: dierenasieltiel@planet.nl
Website: www.dierenasieltiel.dierenbescherming.nl
Openingstijden: di-za: 13:00-15:30

Dus heb je interesse, neem dan eens contact met ze op.

Dit is het type korfje dat we voor Saff hebben besteld. (Foto: voordewindhond.nl)

Onze whippets zijn allebei de liefste honden op de hele wereld. Iedereen weet dat natuurlijk. Het zijn echter wél whippets. Vooral Saff, de oudste van de twee, is een eersteklas jagertje. Ze doet niets liever dan achter andere honden aan rennen als waren zij hazen. Als die andere honden plotseling inhouden of uitgeput even een pauze inlassen kan ze het niet laten haar overwinning even te bevestigen met een ‘nip’. Oftewel een klein overwinningshapje, veel windhonden doen dat.

Papierdun

Onder normale omstandigheden zou dit hapje geen enkel probleem moeten zijn. Honden communiceren vaak met hun bek en ik heb haar nog nooit echt zien bijten. Ze geeft wel eens een snauw maar draait dan weer onmiddellijk haar bek weg en laat de kaken open. Ook bij het overwinningshapje gaan de kaken niet op elkaar. Helaas wordt het overwinningshapje aangedreven door de wetten van Newton die ons leerden dat als een voorwerp plotseling tot stilstand komt tegen een ander voorwerp, de resulterende kracht – wellicht onbedoeld – toch behoorlijk groot kan zijn. Kortom: er is kans op schade. Zeker als de haas een windhond is want die huidjes zijn papierdun. Daar waar andere honden nog niet eens een schram op lopen, hebben windhonden direct een indrukwekkende oorlogswond. We hebben deze directe vergelijking meerdere malen kunnen maken toen we nog een terrier en een deerhound hadden. De een rende door de bramen zonder ook maar een kras, de ander kwam eruit als ware hij door een glasbak heengelopen.

Aantikken

Spip, onze ander whippet heeft al eens een winkelhaak opgelopen in zijn dij omdat Saff hem even ‘aantikte’ en onlangs overkwam een greyhound op het Kootwijkerzand hetzelfde. Alles tijdens het spel en zonder kwade bedoelingen maar toch vervelend. Gelukkig kende de eigenaar van de greyhound het fenomeen en ik heb natuurlijk direct een mail naar haar gestuurd zodat ze contact op kan nemen als het wondje ernstiger mocht blijken en er dierenartskosten mee gemoeid gaan. Het is echter wel duidelijk dat Saff het spel van de achtervolging soms wat al te serieus neemt en dat ze daarbij even te fanatiek wordt. De hoogste tijd dus om haar de kans te geven te spelen zonder daarbij als baas steeds maar weer voor dierenartskosten op te hoeven draaien: Saff krijgt een muilkorfje.

Spip en Saff spelen haasje en jager. (Foto: Henk de Kruyff)

Eerste wet

In de racerij zijn muilkorfjes de gewoonste zaak van de wereld en veel windhondeneigenaren die hun verantwoordelijkheid serieus nemen kennen het verschijnsel van de muilkorf. Als je een windhond met een korfje ziet lopen is dat meestal niet omdat er een enorm valse hond loopt die bij het minste of geringste je ledematen afrukt maar windhonden zijn nou eenmaal gemaakt om laag te vliegen en te jagen. Die twee samen maken de eerste wet van de windhond, vrij naar Newton: F(fanatiek)=p(prooi)*v(snelheid), hoe leuker de prooi en hoe hoger de snelheid, hoe fanatieker de windhond.

Zijlijn

Het zou ware dierenmishandeling zijn om Spip, die aanzienlijk minder fanatiek is, alleen te laten rennen en spelen terwijl Saff aan de zijlijn haar misnoegen uitgilt dat ze aan de lijn moet blijven. We hopen dat het muilkorfje snel arriveert en haar de kans geeft volluit te kunnen genieten van dat wat een windhond het liefst doet: heel erg hard rennen.

Speedy zoekt een nieuwe baas...

Deze week: Speedy

Een wat lastiger geval deze week maar daarom juist uitermate geschikt voor doggish.nl lezers. Speedy heeft duidelijk het nodige meegemaakt en is daardoor een angstig beestje geworden. Wel blijkt dat hij erg lief is als er eenmaal vertrouwen is. Dus aan dat opbouwen van vertrouwen moet intensief gewerkt worden. Het spreken van hondentaal is daarbij van essentieel belang: geen hond voor beginners dus. Dit is wat het asiel over hem schrijft:

Speedy is een vriendelijke en aanhankelijke hond met een zwaar verleden. Hij heeft weinig vertrouwen in de mens en moet dit stap voor stap weer terug zien te krijgen. Hij is bang voor nieuwe dingen, dat wil zeggen: bang voor een nieuwe omgeving, nieuwe mensen, zelfs voor een nieuw meubelstuk; kortom voor het onbekende. Hierin moet hij enorm gesteund worden en daar gaat veel tijd in zitten.

Speedy is een reu vol levenslust, hij is ondeugend, erg lief en gek op knuffelen, soms stoer in zijn doen en laten maar met een zacht/klein hart. Hij is speels, maar kan dominant naar andere honden  reageren. Vooral bij grotere honden is dat het geval. Kleine of jonge kinderen zijn bij Speedy nog niet vertrouwd en niet omdat hij gemeen is, maar omdat hij angstig is.

Eentje die tijd en geduld heeft!

We zoeken voor Speedy een nieuwe baas die van een echte uitdaging houdt. Die veel begrip heeft voor zijn angst en die doorzettingsvermogen heeft om Speedy  van zijn angst af te helpen. Die bereid is om samen met ons en Speedy een relatie op te bouwen. Men moet ervan bewust zijn dat Speedy daar niet met één of twee keer kennismaken mee klaar is. Dit kan echt wel weken duren.  Tijd en geduld zijn noodzakelijk maar is hij eenmaal je vriend, dan is hij dat voor de rest van zijn leven.

Speedy is een tijdsinvestering. Maar ik weet uit ervaring dat moeilijke honden een reden hebben om moeilijk te doen en als je die reden wegneemt ze vaak heel snel een stuk makkelijker worden. En het wegnemen van die reden heeft alles te maken met tijd besteden aan de hond en de juiste signalen geven. Daarvoor is ervaring nodig maar ook een zekere zelfverzekerdheid. Als jij uitstraalt “We gaan dit samen oplossen,” zal de hond daar enorm positief op reageren. Een hond als Speedy verdient een top-baas na zijn moeilijke jaren!

Zie je de uitdaging met Speedy wel zitten, hier zit hij:

Dierenopvangcentrum Hengelo
Zilverstraat 30
7554 NH Hengelo (OV)
Tel.: 074-2504046
E-mail: info@doc-hengelo.nl
Website: doc-hengelo.dierenbescherming.nl
Openingstijden: ma t/m vrij 13:00-16:00, zat 10.00-12:00

En zoveel bazen en honden combo’s, zoveel avonturen! Wij willen graag jouw verhaal lezen. Wordt schrijver bij doggish.nl en vertel over jouw hond(en). Grappig, informatief, vragend, antwoordend, schrijf je stukjes zoals jij dat wilt. Hoe meer variëteit, hoe beter.

Kijk op “Blogger gezocht!“ hoe je bij ons kunt komen schrijven. Tot ziens op doggish.nl!

Dog calling man, dog calling man! (Foto: Mike Cooke)

Als ik zo om mij heen kijk en naar de honden kijk die ik dagelijks tegen kom dan verbaas ik mij over de verschillende manieren waarop mensen met honden omgaan en hoe de honden het toch voor elkaar krijgen hond te zijn. De een zoekt iedere dag het avontuur met de honden en probeert hen zoveel mogelijk te leren begrijpen, de ander ramt er op goed geluk fatsoen in. En dan zie je die honden elkaar aankijken onderweg en er lijkt een blik van verstandhouding over en weer te gaan: ze weten niet beter, we passen ons wel aan.

Al vele millennia leven de honden met ons mee en onderzoek lijkt zelfs te wijzen op het feit dat niet wij de wolf hebben gekozen maar de wolf ons. Blijkbaar waren de signalen die wij afgaven dermate begrijpelijk voor een wolf en was het voordeel voor de wolf dermate groot dat de wolf voor samenleven met ons koos.

Weten we wel zeker dat wij de regels maken? (Foto: Dimitri Castrique)

Als dat waar is dan is het aanpassingsvermogen van onze huidige huishond veel beter te begrijpen. Ik schrijf in mijn Jack Russel boekje schertsend dat er een soort collectief brein is waaruit alle Jack Russells putten om ons mensen een her-opvoeding te geven naar Jack Russell standaarden. Na meer gelezen te hebben over de band tussen mens en hond blijk ik intuïtief dichter bij de waarheid te hebben gezeten dan ik dacht.

Honden zijn in staat zich enorm aan te passen aan onze stuntelige pogingen hen te begrijpen en met hen te communiceren. Ons onvermogen om ons te onttrekken aan de Disney-manier van antropomorfisch de wereld inkijken lijkt de hond maar weinig te storen. Het voordeel om zich daarin te schikken is blijkbaar toch nog steeds te groot om een soort collectieve opstand te riskeren. “Never bite the hand that feeds,” lijkt een motto waar honden zich al vele duizenden jaren aan houden.

Als je deze site bezoekt zul je hoogst waarschijnlijk meer dan gemiddeld geïnteresseerd zijn in het doorgronden van je hond. Let bij het observeren van je hond (bijvoorbeeld bij het spelen met andere honden) eens goed op en probeer eens te zien of het niet een kwestie is van geobserveerd worden. Kijkt je hond niet stiekem hoe de mens werkt en hoe er nog een greintje meer voordeel uit de relatie valt te halen?

Een handige site om paraat te hebben als je met je honden op stap bent.

(Met dank aan Diaan Jamar)

Takkie moest na 9 jaar weg bij zijn baasje.

Deze week: Takkie

Vaak staan in deze rubriek wat moeilijke gevallen of controversiële rassen omdat we juist die een extra kans willen geven. Maar dit keer hebben we gekozen voor een gezelschapshondje met weinig problemen. Hij is wat ouder maar dat kan ook een voordeel zijn: hij zal niet meer zo veel fysieke inspanning eisen en gauw tevreden zijn. En met negen jaar heeft een hondje als dit nog best kans op een lang pensioen. Als ik de beschrijving lees denk ik dat het beestje nog het nodige moet, en kan leren maar dat dit geen grote problemen zal opleveren.

Dit is wat het asiel over hem schrijft:

Maar hij hoopt op een nieuwe roedel!

Takkie een Maltezer van tien jaar. Reden van afstand is dat zijn eigenaresse door gezondheidsredenen niet meer voor hem kon zorgen. Hij is sociaal met kinderen, katten en honden. Hij vindt Jack Russell en witte hondjes wat minder leuk gezelschap( hopelijk heeft hij zichzelf nog nooit in een spiegel gezien) maar het blijft bij blaffen. Hij heeft nooit losgelopen, liep altijd aan de lange lijn. Takkie vindt het gezellig als er visite komt en kan best een dagdeel alleen zijn. Hij vindt het leuk om konijnen en vogels op te jagen (denkt dat hij een jachthond is, en geen gezelschapshond). Hij is bang voor vuurwerk. Algemene omschrijving lief, rustig hondje die graag bij je is, maar is geen knuffelbeer. We zoeken voor Takkie lieve mensen, die hem nog een paar mooie pensioenjaren kunnen geven.

Takkie zit in:

Dierenopvangcentra Rijnmond – locatie Rotterdam
Abraham van Stolkweg 33
3041 JA Rotterdam
Tel.: 088-3437112
E-mail: rotterdam@dierenopvang.com
Website: www.asielenrijnmond.dierenbescherming.nl
Openingstijden: ma-za: 10.00-16.00

Mijn ouders huren al jaren hetzelfde huisje op Ameland. Op hun uitnodiging gaan wij jaarlijks mee om onszelf en de hondjes uit te laten rennen op het Amelandse strand. Dit jaar was de eerste keer voor onze twee nieuwe whippets en ze hebben genoten. Laagvliegend hebben zij vele honderden meters strand verkend en elkaar achterop gezeten. Een genot om te zien.

Tijdens een gesprek met onze buurvrouw op het eiland gaf ze ons een tip over een cursus die zij met een van haar hondjes (Norwich terriers) had gedaan en die haar leven en dat van haar hondjes had veranderd. De cursus heet de Stap-Contact methode en de ontwikkelaar van de cursus heet Klaas Wijnberg.

Nu ben ik altijd nogal sceptisch als het gaat om weer een dierenfluisteraar die – vooral naar eigen zeggen – alles kan met zijn of haar gekozen dier. Het is leuk dat Martin Gaus op T.V. het ene succes naar het andere behaalt maar over wat er achter de schermen gebeurt heb ik toch zo mijn twijfels (vul voor Martin Gaus iedere willekeurige andere fluisteraar-naam in). Kortom: een leven samen met honden heeft mij geleerd dat het allemaal niet in een bakvormpje te gieten is en dat “Uw hond gehoorzaam in X lessen” over het algemeen neer komt op veel geld kwijt zijn en een hond die een week later al niet meer weet waar het over gaat.

Omdat de volledige cursus ons budget ver te boven gaat en omdat ik eerst mijn scepsis wilde testen hebben we een van de twee boeken van Klaas Wijnberg gekocht. En wat schetst mijn verbazing tijdens het lezen van de eerste hoofdstukken: deze man weet waar het om draait bij hondenopvoeding en het boekje is een no-nonsense uiteenzetting over hoe een hond de wereld ziet en hoe jij op een hondse manier kunt communiceren met je viervoeter. Hij haalt precies datgene aan waar ik zo boos over wordt als het om hondentrainingen gaat: Hij heeft een hekel aan examens (= resultaatgericht maar weinig diepzinnig werken) en haalt letterlijk het “Uw hond gehoorzaam in X lessen” fenomeen neer.

Sterker nog: slechts een klein gedeelte van het boek bevat oefeningen en letterlijk cursus materiaal. Het grootste gedeelte van het boek gaat over de manier waarop je op een hondse manier contact krijgt met je hond en de hond de juiste plek in de rangorde geeft: de laagste. Zonder daarbij hard(handig) te zijn! Want een angstige hond wordt nog vaak met een onderdanige hond verward. De rest (kom, zit, lig enzo) komen dan vanzelf. Klaas Wijnberg heeft het ook niet over commando’s maar over verzoeken aan je hond. Verzoeken die 10 van de 10 keer worden opgevolgd als je eenmaal een goede verstandhouding hebt met je hond. Een subtiel andere benadering van hoe je je hond laat doen wat je wilt.

Het meest opvallende is dat Klaas Wijnberg geen stem gebruikt in zijn training. Alles draait om oogcontact en lichaamstaal. Verzoeken aan je hond maak je via gebaren en uiteindelijk is het zelfs de bedoeling dat je hond weet wat je wilt zonder dat je er specifiek om vraagt. Het belang van de roedel is duidelijk voor de hond en de opdracht die dat belang behartigd wordt automatisch uitgevoerd. Geen gebrul en weinig of geen correcties nodig.

Om dat te bereiken zul je zelf moeten veranderen. Je zult je houding en leven zo moeten indelen dat je hond de kans krijgt zich thuis te voelen in een echte roedel. Dat is natuurlijk een hele opgave: veranderen is heel moeilijk en ik denk niet dat dit zo een twee drie voor iedereen (inclusief mijzelf) uit een boekje te leren valt. Maar dit boek vormt een belangrijke eerste stap en zijn tweede boekje, De Puppyfluisteraar (boek bij de cursus en meer een werkboek) staat op mijn verlanglijstje om de methode uit te diepen.

Voor iedere hondeneigenaar is dit boekje eigenlijk een must. Het geeft een enorme hoeveelheid inzicht in hoe je hond de wereld ziet en hoe jij dus kunt leren die wereld door hondenogen te zien, en dat is heel anders dan veel hondentrainingen je doen denken. Het is een eerste stap naar ‘honds’ leren praten en een waardevolle aanvulling in je hondenbibliotheek.

Dit boek is o.a. verkrijgbaar bij Bol.com: De Hondenfluisteraar door Klaas Wijnberg.

Met dank aan Gonneke Braakman, Ameland, die ons tipte over de Stap Contact methode.

(Foto: Chet B. Long via WikiMedia)

Zelfs al heb je een hele gezonde hond die nooit ziek is dan heb je toch hoogstwaarschijnlijk een dierenarts nodig. De meningen verschillen, maar de jaarlijkse check-up en inenting vind ik geen overbodige luxe. Afgezien daarvan: als je met je hond de grens over wilt of je wilt een tijdelijk onderkomen regelen in een pension, dan zal je hond toch geënt moeten zijn. Dat kan alleen de dierenarts doen.

Keuze

Hoe kies je nou een dierenarts? Dat is best een lastige vraag. Een aantal factoren spelen mee. Bereikbaarheid, affectie voor honden, aangeboden diensten en je verwachtingen daarin, weekend- en nachtdiensten, aanwezige expertises en heel belangrijk: in hoeverre denken jij en de dierenarts hetzelfde over het verzorgen van dieren.

Bereikbaarheid

Naar de dierenarts ga je het liefst zo min mogelijk maar als je dan moet gaan is het handig als je niet afhankelijk bent van de aansluiting van twee treinen en drie bussen. De trip wordt dan in het gunstigste geval lastig, in het ongunstigste levensbedreigend voor je hond. Het is van belang dat je dierenarts binnen een voor jou makkelijk bereisbare straal woont. Het maakt ook de stress van dierenartsenbezoek voor de hond een stuk minder.

Affectie

Het zal misschien vreemd klinken: maar sommige dierenartsen kunnen gewoon niet zo goed met honden omgaan. Als je hond erg gevoelig is voor stress tijdens dierenartsenbezoek en de arts spreekt ook nog eens geen honds, dan ben je aan het verkeerde adres. Dat hoeft overigens helemaal geen reflectie te zijn op de kunde van de arts, de praktijk past gewoon niet bij jouw favoriete huisdier.

(Foto: Caroldermoid via WikiMedia)

Aangeboden diensten

Wat de dierenarts aanbiedt bepaald ook voor een groot deel of een dierenarts bij je past. Verwacht je een basis-service waarbij operaties en moeilijkere ingrepen door een aparte kliniek gedaan mogen worden dan wordt je keuze al minder beperkt. Zoek je een praktijk waar vrijwel alles in-house gedaan kan worden en waarbij binnen een praktijk verschillende expertises kunnen worden aangesproken dan moet je even goed zoeken. Daarbij spelen ook je eigen ideeën over hoe ver je gaat in de behandeling van je hond een rol.

Ook de vervanging van de dierenarts bij afwezigheid en met wie je te maken krijgt in het weekend of ‘s nachts speelt een belangrijke rol in je keuze. De kwaliteit van zorg moet bij voorkeur niet teveel afwijken in het geval van nacht en ontij ziekte.

De dierenarts en jij

Behalve de directe zorg voor het dier heeft de dierenarts ook een advies functie naar jou, de eigenaar, toe. Daarbij is het belangrijk dat er een sfeer van vertrouwen is. Uiteindelijk is de dierenarts de expert en jij slechts een geïnteresseerde amateur als het gaat om de gezondheid van je hond. Dat wil niet zeggen dat je alles voor zoete koek moet nemen. Je mag best een eigen mening hebben als het om jouw dier gaat. Een dierenarts die jou als eigenaar serieus neemt zal je graag veel willen uitleggen over het hoe en waarom.

Wel is het belangrijk dat jij en je dierenarts over bepaalde essentiële dingen hetzelfde denken. Zo hebben wij met onze dierenarts de afspraak dat het belang van het dier, de kwaliteit van leven, het allerbelangrijkste is. Daarbij gaan we dus tot het uiterste zolang er een kans is die kwaliteit van leven te waarborgen vanuit de hond gezien. Onze wensen zijn daaraan ondergeschikt. Onnodig rekken van leven omdat het baasje geen afscheid kan nemen is daar een belangrijk punt in. Dat zijn dingen die je niet graag bespreekt maar die wel heel belangrijk zijn als dat moment van beslissen ooit komt. Het is beter om zoiets nuchter te bespreken als er nog geen vuiltje aan de lucht is.

Kosten

Een punt wat ik nog niet heb genoemd is prijs van een goede dierenarts. Daar is namelijk niet echt een uitspraak over te doen. Een goedkope dierenarts hoeft geen slechte te zijn (er zijn nogal wat idealisten onder dierenartsen) en een dure geen goede (er schuilen ook woekeraars onder). Ik vind de kosten van de dierenarts ondergeschikt aan al het bovenstaande. En ik spreek als arme sloeber: wij hebben geen cent te makken, maar ik vind de kwaliteit van de dierenartsenpraktijk en de mate van prettige relatie die je daarmee opbouwt belangrijker dan de prijs die wordt berekend. Desnoods verkopen we de inboedel dan maar.